Longgroei en -veroudering

Vorm en functie

Elastische vergelijkbaarheid bepaalt de groei van het skeletWe hebben ons tot de mens, een van de primaten, beperkt. Onder de primaten zijn ook andere soorten. De siamang is een betrekkelijke kleine soort, de gorilla een grote. In de tekening worden ze ongeveer op dezelfde grootte weergegeven. Een van de opvallende zaken is dat de diameter van de lange pijpbeenderen sterker toeneemt dan de lengte. De gorilla is veel zwaarder dan de siamang. Zou het gewicht met de derde macht van de lengte toenemen, en het oppervlak op doorsnee van een bot in arm of been met de tweede macht, dan neemt de statische belasting van het bot per eenheid van oppervlak toe met de lengte. Dat zou alleen kunnen als het bot structureel sterker werd. Maar het skelet wordt niet alleen onderworpen aan het dragen van statische lasten, ook de elastische eigenschappen dienen te passen bij de andere dimensies. Dat speelt bijv. een rol bij grote buigende en strekkende krachten die optreden tijdens rennen en springen, het opstaan uit knielende of hurkende houding, het opvangen van krachten tijdens het skieën. Daarom is bij de gorilla het dragende skelet zwaarder uitgevoerd dan bij de siamang. In de natuur blijken species van dezelfde familie zodanig geschaald te zijn, dat dezelfde belastbaarheid bestaat bij allerlei elastische belastingen, zoals buigende en strekkende krachten. Dat kan alleen als de verhouding tussen de lengte en het kwadraat van de diameter dezelfde blijft. Dit gaat ook op voor de vertakking van bomen. Het bewijs voor deze wet van 'elastische vergelijkbaarheid' voert te ver; het is geleverd door McMahon en bijv. na te lezen in 'TA McMahon, JT Bonner - On Size and Life, Scientific American Library, New York, ISBN 0-7167-5000-7'.

Conclusie

De vorm moet zijn aangepast aan de functie en de belastbaarheid. De functie-eisen zijn bij pasgeborenen en jonge kinderen anders dan bij volwassenen van een species, zodat aanpassingen tijdens de groei een absolute voorwaarde zijn voor het voortbestaan van het individu en daarmee het succes van de soort.

Top pagina | | | ©Philip H. Quanjer