Word een
Expert in Spirometrie

Inleiding

WAT ZULT U LEREN?

Bronchiale reactiviteit bij 3 verschillende personenStel, u laat een gezond persoon en iemand met astma oplopende concentraties inademen van een stof die luchtwegvernauwing kan veroorzaken (agonist). U beoordeelt de vernauwing aan de toename in luchtwegweerstand of de afname van het volume dat in één seconde kan worden uitgeademd. Bij iemand met astma treedt de eerste reactie op bij een lagere concentratie, en is de luchtwegobstructie ook sterker dan bij de gezonde. U concludeert daarom dat de luchtweg 'hyper-reactief' is. Omdat luchtwegvernauwing snel tot stand komt door gladde spiercontractie vermoedt u dat er 'bronchospasme' is opgetreden, en dat het verschil tussen de gezonde en astmaticus wordt bepaald door de reactie van gladdde spieren. Maar dan ligt het voor de hand om zulke patiënten, bij wie in korte tijd ernstige luchtwegobstructie kan optreden, voortaan te beschermen met 'bronchospasmolytica'. Zo leidt de ene veronderstelling tot de andere.

Overzicht van factoren die bij astma, COPD en een gezonde van invloed zijn op de bronchiale hyperreactiviteitAls u het programma hebt doorgewerkt zal het u duidelijk zijn, dat de reactie bij astma in belangrijke mate het gevolg is van een ontstekingsproces in de luchtwegwand, die daardoor sterker op allerlei prikkels reageert dan bij een gezonde. Toedienen van alléén spierrelaxantia is daarom meestal onvoldoende om de luchtwegvernauwing en de symptomen van astma te beteugelen. U moet in de eerste plaats de ontsteking voorkómen en behandelen met anti-inflammatoire farmaca, zoals glucocorticosteroïden. Ontstekingsremmers zijn in staat de mate van luchtwegobstructie te verminderen, de bronchiaalboom ongevoeliger te maken voor agonisten, en de behoefte aan bronchusverwijders te verminderen.

Pre- en postjunctional factoren bij bronchiale hyperreactiviteit, en de invloed van corticosteroidenAan het eind van het programma zult u begrijpen dat de twee bijgaande plaatjes heel kort de pathofysiologische basis van versterkte bronchiale reactiviteit samenvatten en de basis verschaffen voor preventie en behandeling. 'Bronchospasme' en 'bronchospasmolyse' zullen geen plaats meer in uw vocabulaire hebben. De pathofysiologische principes die aan bronchiale reactiviteit ten grondslag liggen zijn ook toepasbaar op andere biologische buissystemen, zoals bijv. de (long)circulatie.

Nu gaan we aan het werk.

Top pagina | | | ©Philip H. Quanjer